Mart 2013. – Radovi Antuna Motike u Dvorskom kompleksu

1

Enterijer sa crvenim stolnjakom

Akvarel i tempera

dimenzije: 42 x 59 cm

inventarni broj: 30 /01

50-te god. HH veka

Signirano gore desno

Kraljevski dvor

 

Buket u plavom vrču

Gvaš i ulje na kartonu

dimenzije: 99.5 x 72 cm

202/01

oko 1946.

Signirano gore desno

Beli dvor

U likovnoj zbirci Dvorskog kompleksa nalaze se dva rada pripisana  jednom od najznačajnijih hrvatskih slikara i pedagoga Antunu Motiki. Oba dela potiču iz perioda jugoslovesnskog posleratnog slikarstva. Ušla su u kolekciju posle 1953. godine na zahtev Kabineta Predsednika Republike.

Svestrani umetnik Antun Motika bio je poznat javnosti prevashodno kao slikar lirskih enterijera i  pejzaža sa izrazitim senzibilitetom za boju i svetlo iako je zapravo bio jedan od najistaknutijih umetnika koji je eksperimenisao sa tehnikama. U pravo na njegovim delima iz kolekcije Dvorskog kompleksa primetna je ta lirska crta njegovog slikarstva ali i sklonost ka dekorativnom i ka istraživanju prostora. Buket u plavom vrču delo koje nas prožima eksplozijom boja  od žute, preko crvene i tirkizno plave do tamnih nijansi okera. Za razliku od tog dela slika Enterijer sa crvenim stolnjakom zadržava ponegde intezitet boje ali samo kroz linije oblika i formi. Po svojim karakteristikama ovo delo ukazuje da je u vreme nastanka umetnik već uveliko u svojim umetničkim istraživanjima.

Antun Motika( Pula 1902 – Zagreb 1992)

Završio je Kraljevsku akademiju u Zagrebu 1926. godine. Najpre studira vajarstvo u klasi prof. Rudolfa Valdeca, a zatim slikarstvo kod prof.  Ljube Babića i Maksimilijana Vanke.  Dva puta u tom periodu boravi u Parizu gde se susreće sa  Bonardovim intimizmom i Dufijevim kolorizmom. U periodu od 1940- 1961. godine Motika radi na Školi za umjetnost i obrt u Zagrebu.  Izlaže u Zagrebu, Ljubljani , Rijeci; Učestvuje na mnogobrojnim izložbama u Jugoslaviji i u inostranstvu: Moskva, Lenjingrad, Varšava, Milano, Rim, venecijanso Bienale i td.

Poetičan ilirizam bio zastupljen je u Motikinom slikarstvu od samog početka. Pejzaži, vedute, mrtve prirode u gvašu, akvarelu i temperi slikane su svetlim tonalitetima. U kasnijoj fazi prelazi na drugačije načine izražavanja. Od 1952. godine ulazi u ”arhajski nadrealizam” kako je on govorio gde dolazi do sažimanja motiva i pojave čvršćih oblika u njegovim radovima. Motiv vaze je veoma često zastupljen u njegovom radu .