DRAGOMIR ACOVIĆ I NIKOLA MORAVČEVIĆ PRISUSTVOVAĆE POMENU NJ.V. KRALJU PETRU II U IME NJIHOVIH KRALJEVSKIH VISOČANSTAVA

Beograd, 2. novembar 2007. – Njegovo Kraljevsko Visočanstvo Prestolonaslednik Aleksandar delegirao je g. Dragomira Acovića, člana Krunskog Veća i Nikolu Moravčevića, člana Krunskog Saveta da prisustvuju pomenu NJ. V. Kralju Jugoslavije Petru II, koji je preminuo 3. novembra 1970. godine.

Pomen Njegovom Veličanstvu Kralju Petru II održaće se 3. novembra u crkvi Svetog Đorđa na Oplencu, mauzoleju i zadužbini srpske Kraljevske porodice Karađorđević.

Kralj Petar je bio najstariji sin Njihovih Veličanstava Kralja Aleksandra I i Kraljice Marije (ranije rumunske Princeze).

Kumovi su mu bili Njegovo Veličanstvo Kralj Džordž VI i Kraljica Velike Britanije Elizabeta. U ranoj mladosti, kada je imao samo jedanaest godina, njegov otac Kralj Jugoslavije Aleksandar I ubijen je u Marseju, 1934. godine. U tom trenutku, mladi Kralj Petar je izgubio ne samo oca nego i detinjstvo. Vratio se u Beograd kao Kralj Jugoslavije Petar II. Pošto je još uvek bio maloletan, formirano je Namesništvo na čijem je čelu bio brat od strica Kralja Aleksandra I, Knez-Namesnik Jugoslavije Pavle uz učešće još dvojice Namesnika.

27. marta 1941. godine, narod je izašao na ulice da demonstrira protiv potpisivanja Trojnog pakta. Širom Jugoslavije, a posebno među srpskim narodom, stajanje na stranu nacističke Nemačke i Hitlera bilo je smatrano izdajom. Uz pomoć Kraljevskog jugoslovenskog vazduhoplovstva, Kralj Petar II je preuzeo punu Kraljevsku dužnost iako je bio tek nešto mlađi od 18 godina. Knez-Namesnik Pavle poslat je u egzil sa porodicom u Keniju gde je proveo ostatak rata, dok je mladi Kralj Petar II preuzeo vođstvo nad zemljom koja se ubrzo potom raspala pod teretom unutrašnjih i spoljnih problema i Drugog svetskog rata koji joj je bio pred vratima. Komunisti su kasnije slavili ovaj datum, iako je jasno iz nedavno otkrivenog istorijskog filma da je hrabri narod, običan svet, bio taj koji je izašao na ulice, uzvikujući ime Kralja Petra i držeći njegove plakate.

6. aprila 1941. godine, Hitler je bombardovao Beograd, bez milosti i bez objave rata. U roku od dve nedelje, Jugoslavija je pala, zatim bila rascepkana i podeljena između Nemačke i njenih satelita. Po savetu Kraljevske jugoslovenske Vlade i najuticajnijih ljudi toga vremena, Kralj Petar II je zamoljen da zemlju vodi iz inostranstva, da stupi u kontakt sa saveznicima i zatraži pomoć od njih. Teškog srca je Kralj Petar II odlučio da napusti Dvor u Beogradu, jedini Dvor koji je bombardovan tokom Drugog svetskog rata i krene za London preko Atine, Jerusalima i Kaira. Dočekan je kao heroj zemlje i naroda koji su se usudili da se usprotive nacističkoj Nemačkoj i Hitleru. Čak i danas, nisu izbledele uspomene na njegov susret sa Čerčilom ili na njegovo obraćanje američkom Kongresu.

Supruga Kralja Petra bila je Kraljica Jugoslavije Aleksandra (ranije Princeza Grčke i Danske), kojom se Petar oženio 20. marta 1944. u Londonu i imali su samo jednog sina - Prestolonaslednika Aleksandra II.

Kralj Petar II počiva u crkvi Svetog Save u Libertvilu, Ilinois, Sjedinjene Američke Države – jedini je evropski Monarh koji je sahranjen na američkom tlu. On će počivati u crkvi Sv. Đorđa na Oplencu. Kralj Petar II nije nikada abdicirao. Onog trenutka kada je svoju napaćenu dušu predao Gospodu, njegov sin Aleksandar je postao Kralj. Međutim, on je odabrao titulu Prestolonaslednika. Iako Kralju Petru II nije nikad pošlo za rukom da ostvari svoj san i vrati se kući, taj san se ostvario njegovom sinu Prestolonasledniku Aleksandru i njegovoj porodici.

Prestolonaslednik Aleksandar II izražava svoju zahvalnost svima koji se danas sećaju Kralja Petra II.